Müthiş ikili. Haggard ve bira.
Ne konserdi!!! Hayatımda hiç bir insanı bulunduğu mesleki konumdan dolayı kıskanmadım, ta ki 18 Ekim akşamına kadar. Ve ben 18 Ekim akşamında biranın ve arkadaşlarla coşmuşluğun etkisiyle, sahnede herhangi bir elemanın yerinde olamayıp seyircilere tepeden bakamadığım için hırsımdan, kıskançlığımdan çatladım. Resmın çatladım, evet.
Ama şu da var, sahnede 12 kişilik Haggard devleşti resmen, ordu oldu. Sahne hep dolu doluydu, Asis konuşur gibi brutal yaptı, Su gülümseyerek sopranoluğunu konuşturdu, Fiffi meşaleyle oyunlar oynadı, gitti Claudio'nun sigarasını yaktı, ama en çok alkışı Su ve Michael aldı.
--Susanne Ehlers bana sarıldı (L)--
Evet, Su ile fotoğraf çekildik ve kendileri kemiklerimi kıracak biçimde bana sarıldı. Samimiyeti doruk noktasındaydı, sahnede de, seyircilerin arasında da bizden biri gibiydi. Asis ve Claudio da. Hepsiyle fotoğraf çekildim ama Claudio'da kalem yoktu, imza alamadım. Ah akılsız kafam, pena isteseydim ya!?
Konser gayet geç başladı, gayet geç bitti. Sona sakladıkları bombaları Awaking the Centuries ile bitirdikleri konserleri müthişti, harikuladeydi hatta abartalım marvellous idi. Ama hepsinden güzeli, samimiyetleri, doğallıkları ve coşkularıydı. Gerçekten ünlü olup öyle bir sevgi seli arasında kaybolmayı istediğim an 18 Ekim akşamıydı. Evet, o akşam bana bi an gibi geldi, o kadar coştuk, koptuk, eğlendik, bağırdık, çağırdık, içtik... Ama yine de aktı gitti, bir an gibi geçti gitti...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder